Dei tre informasjonsmedarbeidarane i panelet var Rune Timberlid i Lotteritilsynet, medialærar Anne Britt Sande og informasjonskonsulent
Anne Margrethe Alværn. Alle har røynsle frå journalistikken, og kjenner difor begge sider av bordet godt. Dei hadde heller
ingen problem med å svare for seg, og gjekk stundom hardt til åtak på journalistane.
Informasjon er ikkje PR
Mange av journalistane i salen sat tydelegvis med eit inntrykk av at ein informasjonsmedarbeider sitt hovudarbeidsområde er
å manipulere media. Men akkurat det er langt frå kvardagen til den gjennomsnittlege informasjonsmedarbeidarane.
- Journalistane trur at alt handlar om media, men å drive med informasjon er langt meir enn det, påpeika Alværn, og synte
til SFT der berre ein av ti informasjonsmedarbeidarar jobbar med media.
Ventar med dårleg nytt
Informasjonsmedarbeidaren, spesielt i offentlege etatar, vil i stor grad vere ein vegvisar i systemet, til hjelp nettopp for
media.
- Det er klart at offentlege medarbeidarar òg vil vente til fredag ettermiddag med å lansere dårleg nytt, men på eit eller
anna tidspunkt må dei som vert betalt av skattebetalarane ut med språket, meiner Alværn, og legg til at ein i staden nyttar
mykje tid på å rettleie journalistar rundt i systemet til rette fagfolk på ulike tema.
Stolar bra på journalistane
Timberlid var òg inne på dette.
- Vi er ikkje pålagde å vere så lojale mot arbeidsgjevar at vi skal halde attende informasjon, men det er vel klart at vi
ikkje fyk ut i media med saker der vi vert tekne med buksene nede, var ein av kommentarane til Timberlid. Timberlid påpeikte
òg at ein har høve til å sile informasjon, men at ein ikkje gjer det. Han føler at han vert stolt på av media, og han stoler
sjølv bra på journalistane – særskilt dei lokale.
