Av Olav Høgetveit

Først orienterte han om Carlsberg-selskapet. Eigd av
København Universitet og i dei siste 10-15 åra har selskapet blitt ein av dei
største ølprodusentane i verden, med produksjon (500 sortar) og salg i store delar av Europa og Asia og
delvis Afrika.

Ulike kulturar

Dette krev ulike strategiar. Ein må tenke både globalt og lokalt. Carlsberg og Tuborg skal ein selje overalt, men samstundes er det t.d.
umogleg å lansere Carlsberg Norway. Ein må marknadsføre Ringnes Norway.

Ein må og vite noko om journalist-kulturen i dei ulike landa. Danske og finske journalistar kan han invitere på tur til Asia for å vise dei
korleis Carlsberg jobbar der, medan norske og svenske journalistar vil betale slike reiser sjølv. Dessutan jobbar norsk økonomiske journalistar annleis enn dei
danske, det var tydleg at mange finansjournalistar har gått si lærlingetid i Klassekampen, kommenterte han.

Ikkje overselje

Elles var han veldig merksam på å presentere ei sak for journalistar og ikkje for den vanlege lesar eller sjåar, for han visste at ei sak alltid ville bli bearbeidd av ein desk eller
ein journalist.

Og han tok mest alltid kontakt med bare ein journalist eller ein redaksjon dersom han hadde ei god sak. Å lage pressemeldingar til eit nyhendebyrå var så godt som likeverdig med å legge ei sak død. Det var viktig å ikkje overselje ei sak, meinte han.

Årets kommunikasjonssjef

Jens Bekke blei kåra til årets kommunikasjonssjef av danske journalistar i fjor. Grunngjevinga var mellom anna at han var rask, pålitleg og
sjeldan eller aldri avviste han ei sak som dårleg journalistikk. Han blei heller ikkje provosert av kritisk journalistikk. Det var eindel av spelet, hevda han.

Fomlete etikk

Vel halvvegs ut i seminaret byrja spørsmåls- og diskusjonsrunden. Då han fekk spørsmål om dilemmaet rundt det å selje eit rusmiddel som skaper store helseproblem snakka han om etiske retningslinjer og om Carlsberg som oppfordra, særleg ungdom, til å drikke med måte og ta ansvar.
Men her blei han vag og kom med svært runde formuleringar, ja han blei faktisk litt fomlete, spør du meg.

Meir vin enn øl i Danmark

Elles kom han inn på at Carlsbergs største utfordring i framtida var at danskane for to år sidan byrja drikke meir vin enn øl. Historia om kjærleg pleie av formfulle druer, om nyvaska druetråkkerar med vind i håret og om hundre år lang tradisjon som har fått fram den perfekte vinen med ein purpurfarge du knapt har sett maken til har dunka ut ei industrihistorie om rør og store tankar og maskiner der ølflasker blir korka i rasande fart.
Industri-eventyr sel ikkje lenger. No må Carlsberg fortelje historia om kor dei finn det funklande, klåre og friske vatnet (gjerne med naturleg mineraler etc. etc) og korleis gulmoge, gjerne økologisk dyrka bygg nærmast blir hausta for hand av kjærlege bestefarshender i ein 300 år lang tradisjon ute i dei duvande danske åkrane ( Danmark er et dejlig land) for så å smelte dette saman med gjærkultur som er så gamal at ingen heilt veit kor den kjem frå (Vikingtid??). Og alt dette blir så blanda saman i eit mytisk og mystisk brygg berre få kjenner
resepten på og ut kjem det klåraste, mest gyllenbrune ølet ein kan tenke seg. (Det er så godt at det er moro å vera
fyllesjuk.) Slik skal Carlsberg gjenvinne Danmark. (litt fritt etter minne)

Bare Carlsbergreklame?

Mange oppfatta nok Jens Bekke og hans ”forelesing” som eit forsvar for Carlsberg spesielt og for kommunikasjonssjefar generelt. Og det var det.
Kva så?

Det var det eg kom for å høyre. For å lære litt om korleis
slike folk tenker. For det er ofte desse folka vi journalistar møter når vi tar ein førse telefon i ei sak.